1) Bir değerlendirme kriteri vardır. Kendilerine göre bir istihbarat yapıyorlardır. Herkese vermiyorlardır. Başvuran kişinin kredi puanına falan bakıyorlardır. Resmi ya da gayri resmi şekilde kişinin hakkında icra haciz işlemi olup olmadığına bakıyorlardır.

2) Bu tarz ürün satışları girilen riskin bedeli olarak aşırı karlı yapılıyor. Yani ürünün normal satış fiyatı 1000 lira ise taksitle 2500-3000 liraya satılıyor. Böylece batık müşteri sayısı %50 olmadığı sürece şirketin zarar etmesi mümkün değil kardan zarar ediyor görünüyor.

3) Ne kadar taksit yaparsa yapsın toplam vadenin 1/3 ü gibi bir sürede ana parayı çıkarıyorlar. Yani 18 taksitle alınan ürünün ilk 6-7 taksitini ödeyen adam zaten malın maliyetini ödemiş oluyor. Öyle ilk aydan borç takan adam sayısı çok çok azdır.

4) Bugünün dünyasında borcunu ödemeyecek adamın dağda çobanlık falan yapması lazım. Borcunu ödemeyen adam sigortalı işte çalışamaz, banka hesabı açamaz, kendisine kalan mirası alamaz, ev araba satın alamaz, ikametini kaçırması gerekir yoksa sürekli haciz ve ihbarname gelir. Yani borçtan sonsuza kadar kaçamazsınız. Bir gün borçluyu bir yerde sıkıştırıp avukat parası, yasal faizi ile birlikte o parayı önünde sonunda geri alırlar.