Don Ritchie değilim ama bir küçüğünüz olarak konuşayım.
Öncelikle " takma, geçer, zamana bırak, biraz takıl..." gibi klişe şeyler doğru olsa da çok kez söylendiği için anlamını yitirmiş telkinler. Farkındayım.
Sadece bu gece kafanızı yastığa koyduğunuzda kendinize " Ben ne yapıyorum?" sorusunu sorun. Cevaplar yetersiz ise öncelikle hedefleriniz için gereken çabaları veya yöntemlerinizi değiştirin.
Başarısızlık veya yetersizlik düşüncesi insanı yiyip bitiriyor.
Sizleri hayata dair soğutan insan, olay, düşünce veya her ne varsa bunları en baştan sona analiz ederek en yakınınız bile bu listede ise ondan uzaklaşın bir süre.
Kimse kimseyi gerçekten ama gerçekten düşünmüyor. O yüzden sadece kendinizi düşünün, gerekirse bir süre bencil olun.
Mümkünse şehir değiştirin, en sevdiğiniz insan veya hayvanı yanınıza alarak bir süre her şeyden uzak kalın.
İnanın sizlerin yaşadığı sorunları milyonlarca insan yaşıyor ama dayananlar çok şey kazanıyor.
Hayat bir savaştır yaşamasını bilene sözünde gerçekten çok haklı Atsız.
Sadece bu gece de olsa sorunlarınız yerine bunların kaynaklarını ve o kaynaklardan nasıl olur da en uzak kalabilirsiniz bunu düşünün.
Rabbim yardımcınız olsun.