Hayattaki her şey boş , yalan , dolan. Abim vefat etmeden önce araba alacaktı borçlanarak , hastaneye gidip gelirken rahatlık olması adına. Son anda vazgeçti borç bırakmak istemedi eşine, anladı heralde gideceğini. Ondan sonra hem kendine hem eşine telefon almıştı, kullanamadı... Kedileri vardı adı Duman , vefatından 2 gün önce sahiplendirdi onu, o günün gecesi bana mesaj attı , Dumanıda sahiplendirdim kafam rahat artık diye.. Cidden insan yolun sonu geldiğinde hissediyor galiba... Artık o kadar çok zayıflamıştı ki, normal koltuklarda oturamıyor, yatamıyor acı çekiyordu. Bu acılarının azalması için masaj koltuklarına benzer koltuklar vardı, onlardan almıştı. Cumartesi günü gelmişti kurulmuştu eve, sadece 1 gün kullanabildi Pazar günü aldı başını gitti abim Paylaştığı son videonun bir bölümünde artık ağlamaklı anlatıyordu olanı biteni. Galiba hissediyordu... Son zamanlarında yemek yiyemiyor, su içemiyordu, insanın kardeşini, canını, canından parçasını acı çekerken görmesi, ama hiç bir şey yapamıyor olması kadar kötü bir şey yok. Bir yandan diyorum hem acılarından, hemde bu dünyadan kurtuldu, diğer yandan çok özlüyorum. Bir abim ebediyete gitti, öbür abim farklı ülkede yıllardır görüşemiyoruz, ne o gelebiliyor, ne biz gidebiliyoruz. Çok yalnız hissediyorum...

Abim gittikten sonra her şey anlamsız gelmeye başladı.İçimde bir şey var , doya doya ağlayabilsem, içimi dökebilsem biraz rahatlayacağım ama yapamıyorum. Çok kötüyüm. Sıkıştım kaldım. Ne yapacağımı bilmiyorum...



İlginize teşekkür ederim, dostlar sağolsun allah razı olsun.



İlginize teşekkür ederim.