Bankaya girdiğimde bana kardeşim, evlat, dostum diyenlere genellikle tek söylediğim şey müşterilerinizle bu şekilde mi konuşuyorsunuz. Adınızı ve soyadınızı öğrenebilir miyim ? diyorum o zaman özür diliyorlar. Sonrasında hiç vakit harcamadan şube ve bankaya mail gönderiyorum. O kadar ciddiler ki beni bir kaç kez müdürler çağırıp kahve içmeye çağırmış ve özür dilemişlerdi.

Garip bir şekilde tavırları bu şekilde. Çünkü insanlar paraya minnet ediyor ve onlarda bu duyguyu sömürerek tavır alıyorlar.