Neden böyle bir şey yapıyorlar ki hocam. Hem siz neden kendinizi ölüme terk ediyorsunuz. Kimsenin göbek bağı kimseye bağlı değil. İnsan annesinden babasından bir şevkat bekler ki bu normaldir ama açıkçası beni çizerlerse bunu çok da takmam. Sonuçta kendi hayatımı yaşayacak tek kişi benim. Onlar öyle yapıyor diye kendimi uçuruma niye sürükleyeyim ki. Duruma böyle bakarsan kendini sürüklediğin durumun ne kadar yersiz olduğunu görebilirsin.

Yaşını bilmiyorum, evli misin bekar mısın onu da bilmiyorum ama tahmin ettiğime göre daha genç bir arkadaşımızsın ve ailenin yanında kalıyorsun. Yarın bir gün hayatına biri girdiği vakit zaten o evde kalmayacaksın ki.

Bir de şu hayata kişisel bakmayın. Hepimiz anne ve baba adayıyız. Bazen doğmamış çocuğun için hayata sarılacaksın. Anne babam bana ilgili davranmıyor o zaman intihar edeyim. Buna nasıl karar verebiliyorsunuz garip doğrusu.

Bak sana yaşadığım bir durumu anlatayım. Daha dün anneme bir sürpriz yapıp koltuk takımı alayım dedim. Kadın gençliğinden beri de yeni bir şey görmemiş. Bende anneciyimdir. Neyse ben bu durumu o gün sadece ablama söyledim. Eve bir geldim ablam anneme söylemiş meğerse bu sürprizi. İşte alacağım koltuk takımını da göstermiş ona. Ya var ya şok oldum verdiği tepkilerle. Bir, alacağım sürpriz önceden ifşa edilmiş bir de annem koltuğu beğenmemiş. İşte annem şey diyor. O koltuk gelirse almam eve falan. Öyle mi anne tamam o zaman. Aradım firmayı. Dedim koltuk takımını iptal ediyorum.

Yani demem o ki, bu durumlar gelip geçici. Gündelik bakmamayı öğrenin şu hayata. Bir siz varsınız. Sizin tek göreviniz kendinizi iyi şekilde eğitmek ve bu eğitiminizi gelecek nesle aktarmak. Yoksa benim anam babam böyleydi ile büyürseniz kendinizden başka kimseye zarar veremezsiniz.

Biraz uzun oldu ama şu intihar konusu ağız da sanki sakız gibi. Bu kadar kolay mı arkadaşlar hayatı terk edip gitmek. Yapmayın etmeyin gözünüzü seveyim.