Ne zaman böyle konular açılsa şaşkınlık içerisinde okuyorum tüm yorumları. Ucundan köşesinden biraz mantıklı yorum yapan bile, kız almak kız vermek kalıplarını kullanıyor hala. Lafın gelişi diye bir şeyi de aklım almıyor çünkü bu iş, "kadına bayan deme!", "kadına çiçek demeé" mevzusu gibi duyar kasma işi de değil. Mevzu bahis evlenebilmek için bir takım maddi kriterleri karşılama olduğundan, iş basbayağı alışveriş işte..

Eş adayınızı alınacak bir şey olarak görürseniz, konuştuğunuz dilde bile böyle ifade ederseniz, aldığınız şeyin bedelini de sizden isteme hakkını doğurursunuz karşı tarafa.

Bir ailenin, damat adayına direkt olarak kazancını ölçmek amacıyla mesleğini sorması hadsizliğini de aklım zaten hiç almıyor. Kızlarına sorabilirler bunu. Ve dahi uygunsuz bir durum olduğunu düşünüyorlarsa, anne-babalık hakkı adına, kızlarına gereken nasihatı verebilir, uyarıda bulunabilirler. Ama o kadar.. Evlenme yaşında olduğuna göre yetişkin ve kendi kararlarını alabilecek yaşta olduğunu varsayıyorum mevzuya bahis kadının.. Ailenin işin bu boyutunda ne hakla ve nasıl müdahil olduğunu bile anlayamıyorum ki ben.

Kızımın yaşı daha çok küçük ama şöyle bir düşündüğümde ileride bir evlilik yapmak isterse ve tercihini maddi durumu, ülkedeki insan gibi yaşama standartlarının altında olan birinden yana kullanırsa, doğrusunu söylemek gerekirse çok memnun olmam. Zaten karşı tarafın kızıma bakması gibi bir beklentim de tabi ki yok, ben zaten kendisine bakabilecek şekilde yetiştirmek için elimden geleni yapıyorum ancak evliliklerde her iki tarafın da maddi manevi ayakta durabilecek güçte olması gerektiğini düşünüyorum zira dünyanın bin bir türlü hali var ve onlar bir aile olduktan sonra, gün gelebilir ve tek taraf tüm ailenin yükünü sırtlanmak durumunda kalabilir. Olası böyle bir durumda, çocuğumun zor durumda kalmasını istemem elbette ama buna rağmen, asla ve asla karşı tarafa kendim doğrudan böyle bir şey söylemeye ve sormaya cüret etmem. Her şeyden önce bunu yaparak kendi kızımı aşağılamam. Gerçekten anlayamıyorum..