@Sazlon; biz de çok güçlü değiliz.Fakat güçlü kalmaya çalışıyoruz.Hayatımın %10 luk kısmını anlattığım kişilerin gözleri doluyor.Nasıl bu kadar neşelisin pozitifsin diye hayrete düşüyorlar.Kendine inan kardeşim.Hayat her vurduğunda seni düşürmesin en fazla sallanıp yoluna devam et.Emin ol çok güzel günlerin olacak.O zaman bu sıkıntılarına bakıp 'vay be' diyeceksin.
Hemen hemen kullanıcığım aynı cümleler ile konuyu özetlemişsiniz. 11 yaşından beri çalışıyorum, neredeyse çalışmadığım meslek kalmamış. İstanbul bağcıların her mahallesinde ayrı bir mevzuya düşmüşüm. Çocukluktan kalan arkadaşlarımın %80i cezaevine girmiş, biraderimi kaybetmişim, her türlü madde ortamından bir tek sigara ile kurtulmuşum 17 yaşında ilk defa mekan sahibi olmuşum, batmışım, yeniden yapmışım batmışım yeniden yapmışım. Aile de bir sürü sorunlar yaşamışım, hiç psikolojimin bozulduğunu hatırlamıyorum. Belki de bozuldu biz bilmiyorduk. O kadar meşkuldüm ki psikolojimi dinleyecek vaktim olmadı. Yine de elhamdulillah bugune geldik simdi donup bakınca anlatacak milyon şey var belki ama en guzel zamanım 30 dan sonra oldu. Herşeyi unutuyor insan hayatına devam ediyor işte.
Bizimde nasibimiz boyleymiş hocam.