Drama yaratmıyorum hocam, aynen söylediğiniz gibi o çocukla benim hayatımın denk ve adil olmadığını ifade ettim.
Bana şu durumda nasıl bir bedel ödemem gerektiği konusunda fikir verebilir misiniz? Çünkü ben o bedeli daha fazla nasıl ödeyeceğimi bilemiyorum,
Buradan kalkıp daha mutlu olacağım bir yere geçebilmek için ya merhameti bırakıp evdeki çocukları terk edeceğim, ya da buna devam edeceğim.
Yaptığımız seçimler ve yaşadıklarımıza nasıl baktığımız konusunda hem pozitiftim ancak bazen hayatın sana seçim şansı ya da bakış açısı için bile izin vermediğine inanmaya başladım artık.
Şu konuyu açarken tek bir amacım vardı, bana öyle bir şey söylensin ki, öyle bir hayat hikayesi anlatılsın ki sizin de dediğiniz gibi "kaderin adil olduğuna inanayım"
Kader adil değil. Bunun için insanlar dinlere inanır. Biri 3 yaşında ölür biri 6 yaşında biri 96 yaşında. Dinler ölümden sonra bir yerde bir eşitlenme olacağımı iddia eder.
Çünkü bu dünyada kader adil değildir.