Evden çıkarken başımıza bir şey düşmesi ve insanlara her halükarda iyi yaklaşık karşılığında kötülük görmek arasında nasıl bir fark var hocam?
Saflık derecesinde iyi olmak insanın kendi seçimidir, fakat iyi davranacağı diğer insanları geçtim insanın annesinden babasından bile kötülük görmesi sizce kendi seçimi midir?
Kadere suç atmak olarak bakacaksak "Ah, bugün umduğum gibi gitmedi, zalim kader" değil ki olay,
"hergün sırf biraz daha iyi olsun diye denemediğim yol kalmadı, yoruldum, ama yine de gram bir şey değişmedi üstelik iyi olacağına her geçen gün daha kötüsü oldu."
Hocam kendi kendine drama yaratıyorsun.
Sana tek bir şey söyleyeceğim.
Kör ve topal doğduğu için ailesi tarafından çocuk esirgeme kurumuna terkedilen anasız babasız büyüyen bir çocuk bul.
Ve ona kaderin adil olduğuna inandığını söyle.
Annenden babandan kötülük gördüğüne inanıyorsun ya, seni bu yaşına kadar getirmiş bir anne baban var.
Bu yaşadıklarını annesi babası olmayan çocuklara anlat bir de.
Ağaç değilsin, mutlu olmadığın yerde hapis değilsin.
Yeteri kadar bedel ödersen mutlu olacağın bir yere geçebilirsin.
Mutluluk ne yaşadığın ile alakalı değildir.
Mutluluk yaşadıklarına nasıl baktığın ile alakalıdır.