Konu başlığınız bireysel ama içerikte ehonomi çoh eyi yeğenim tadı var. Ekonominin iyi gittiğini savunmuyorsunuz ama daha önce güllük gülistanlıkken herkes gırgırında şamatasında gibi bir serzeniş temeline oturtmuşsunuz. Ya ne olacağıdı? Sosyal devletin temel görevi zaten halkına bu refah yaşam standartlarını sunmak değil mi?
Sonra 20-40-60-80 yıldır yapılan hataların sonucu her şey demişsiniz. 2001 krizinden sonra uygulanan politikanın kaymağını mevcut iktidar sahipleri geldiklerinde ilk 10 yıl çok güzel yedi.
Ben bu yazıyı yazmaktaki hedefinizi anlamadım. Ancak bireysel olarak belirttiğiniz bazı kısımlara katılıyorum. Gürültü çıkaran insanların, sessiz ve sakince makul olana nazaran daha çok dikkat çektiği doğru. Ama siz doğru olduktan, inandığınız ve bildiğiniz gibi yaşadıktan sonra bu tarz kişiler saman alevi gibi sönecektir.
İyi insanlar iyi oldukları için iyidir. Takdir bekledikleri için değil, unutmayın.
Ekonomi ve siyaset konularına girmek istemiyorum. Mutluluk ve huzurun temelinde manevi değerler yatar. Bundan da din meselesi çıkarmazsınız umarım.
Benim değinmek istediğim toplumdaki SAYGI ADALET EMPATİ vs. Ancak toplum daha çok PARA İŞ STATÜ GÖSTERİŞ ZEVK KEYİF EĞLENCE peşinde. İşte bu anlayış tarzı değerler duvarını sarsıp yıkıyor.
Ekonomi çok iyi olsaydı hepimiz mutlu mu olacaktık? Tarlaya giren bir domuz bulduğun uyer karnını doldurur. Mutlu olacaktık ama maymun kadar, domuz kadar mutlu olacaktık.
Eğer toplum saygı ve adalet değerlerine sahip osaydı bundan çok daha kötü durumlarda bile bu kadar mutsuz hissetmezdik.
Yarın birgün ülkede refah seviyesi anormal yükselse hiçkimse şikayet etmezdi. Ama mutsuzluk huzursuzluk yine olacaktı.
***
Çok basit bir örnek vermek istiyorum. Asyanın afrikanın fakir ülkelerinde insanlar bizden en az 10 kat daha fakir. Yıllardır ekonomik sorun yaşayan gürcistan da fakirlik içinde. Ama açgözlülük tamahkarlık avantacılık *********** hırsızlık açısından bizden 10 kat iyi durumdalar.
Bu karşılaştırma bence çok önemli.