Duygular, davranışları takip eder.
Bunu içselleştirirsen hayatın değişir. Zaten kendin de söylüyorsun, "işe de girdim açıldım çıkarıldım yine aynı oldum" .

İşe girmeseydin açılamazdın. İş bulup çalışmak bir davranıştır. Duygularının seni kontrol etmesine izin verdiğin sürece evde kalıp konfor alanında psikolojik acılar çekmeye devam edeceksin.

Üst yorumlardaki arkadaşların ve toplumun bilinçli üyelerinin bu gibi durumlarda genellikle spor yapmayı tavsiye etmesinin altında yatan sebep de budur.
Uzun süre toplumdan uzak kalman obsesyon oluşturmuş sende. Gerçekte öyle bir şey yok, her şey kafanın içinde.

Hayatını düzeltmeye uyku düzeniyle başlayabilirsin. Sabahları 8 9 gibi uyan ve temiz bir kahvaltı yap. Sonra çık dışarı bir spor salonuna üye ol 1 hafta düzenli antrenman yap, fazla değil bak 1 hafta diyorum. Zaten ilk haftanın getirdiği hamlık ağrısı ile bunları düşünmezsin bile

Kızları da çok dert etme hatta hiç dert etme hele 20 30 yaş aralığında evliliği aklından bile geçirme senin bu yaşlarda kendini geliştirip gerçekleştirmen lazım bunlara kafa yor kızlar bir yere kaçmıyor merak etme

Hayatta bir hedefin yoksa boşluğa düşersin, karanlıkta otur ve hayal kur. Bunu rutin haline getir, epifize de iyi gelir Hayal kurdukça üretirsin, ürettikçe gelişirsin.

Sürece güven ve disiplinli ol ya da bu okuduklarını unut ve depresif yaşamına devam et, karar senin. Konuşmak istersen mesaj at. Bol şans