Pandemiden evvel üniversiteye girdim, stajım babamın işlerine koşturmaktan ikinci kez aksadı. Birkaç vizeye giremediğim oldu, derslerime sürekli geç kaldığım için devamsızlıktan bir iki dersten kaldım yine kendisinin işleri ve başıma açtığı dertler sayesinde. Babamın yanında çalışan kimse yok, büyük işler alıp sözleşme yapmadığı için batırdı kendini. Ayrıca çalışma saatleri normal değil, ilkbaharda vize haftasına girmeden Pazar günü sabah 6'da işe gidip Pazartesi öğlen 12'de paydos ettiğimizi bilirim, o yüzden evden kaç aklı başına gelsin gibi yorumlarınız bir şey ifade etmiyor. Mantıklı düşünebilen birisi olsaydı beni delirtmezdi bu kadar.
Tabi baba evlat arasına girilmez ama şuan baban gerçekleri görmüyor görse sana hak verir sonuçta sen yetişkin bir insansın ve insan sevdiği işi yapmak ve onda başarılı olmak ister burada baban seni muhattap almaz bana soracak olursan Aile büyüklerinden yardım işte onlar onun anlayacağı dilden konuşur bu Annen, varsa Amcan veya Dayın olabilir. Sabret ergeç baban gerçeği görecektir sonuçta babadır hiç bir baba evladinin kötülüğünü istemez sadece çocuğunun büyüdüğünün sonradan farkına varır.