Pandemiden evvel üniversiteye girdim, stajım babamın işlerine koşturmaktan ikinci kez aksadı. Birkaç vizeye giremediğim oldu, derslerime sürekli geç kaldığım için devamsızlıktan bir iki dersten kaldım yine kendisinin işleri ve başıma açtığı dertler sayesinde. Babamın yanında çalışan kimse yok, büyük işler alıp sözleşme yapmadığı için batırdı kendini. Ayrıca çalışma saatleri normal değil, ilkbaharda vize haftasına girmeden Pazar günü sabah 6'da işe gidip Pazartesi öğlen 12'de paydos ettiğimizi bilirim, o yüzden evden kaç aklı başına gelsin gibi yorumlarınız bir şey ifade etmiyor. Mantıklı düşünebilen birisi olsaydı beni delirtmezdi bu kadar.