Hedeften ziyade hedefe giden süreç, çoğu insanda daha kıymetli gibi duruyor. Nihayetinde, çevremizde farklı konularda hayallerine kavuşan kişiler vardır. Ancak kendisi için ütopik bir proje bile olsa gerçekleştirdiğinde eski özeni göstermediğini ve önem vermediğini görüyorum. Bu dediğiniz gibi bir telefon, bilgisayar, araba, ev veya genel olarak para olabilir. Hayalini kurup zorda olsa alınan o telefonun bir süre sonra masalara sert atıldığını, ekran koruyucusu olmadan kullanıldığını veya ne bileyim bedava gelmiş gibi davranıldığını görüyoruz. Yada küçük sobalı evde mutlu olan birinin villa hayatına geçtiğinde eskisi kadar mutlu olamadığını görüyoruz. Sizin düşüncelerinize antitez olarak bunları yazmıyorum, lütfen yanlış anlamayınız
Gayet tabii dediğiniz gibi de olabilir hocam ben kendi yaşadıklarımı söyledim geneli tabii ki bilemem
Ben biraz hırslı birisiyim. Projelerimi kısa sürede amorti ettiğimde mutlu oluyorum. Mesela bu yıl bir proje devir alıp 7 günde amorti etmiştim. O zaman ki paraya göre asgari ücretin 6 katından fazlaydı. O parayı 7 günde amorti etmek beni 2 gün ya mutlu etti ya etmedi.
Kesin olan bir şey söylemem gerekirse çok doyumsuz bi insan olduğumu söylemem doğru olacaktır. İçimde hep bir boşluk vardı. 15 gün içerisinde beni yıkan büyük bir olay daha yaşadım. Artık eskiden zevk aldığım şeylerden de zevk almıyorum.
Uzun lafın kısası ben her milstone denilen hedefime ulaştığımda anlık bir sevinç yaşıyorum ardından o mutluluk elimden kayıp gidiyor.