Bugün başıma gelen hadisedir, Çok eskiden sevdiğim bir kız aslında kendi hatalarımın silsilesi üzerine ki mutluluk benim için kolay bişey değildir birden bulduktan sonra da ağzıma yüzüme bulaştırdığım bir duygu.. 17 yaşındayken falan çok seviyordum lisede tanışmıştık ki fazla da arkadaşım yok arka sıra tayfası yani Engelli annemden beni küçük yaşta terkeden babamdan konu açarsam sıkılır diye sahte kimlikle yanında dolaşırdım. Diyeceksiniz ki ne eziklik ama gerçekten de öyle sanal dostlarım Babam patron dedim, Annem ise ev hanımı yalan söylemek ne kadar zormuş aslında market market alışveriş yaptığımı genelde annemin durumundan ötürü evin temizliğini ben yaptığımı söyleyemedim dertten kederden sıkılır ya bi gece patlak verdi tabii ki sinirliydim bu yalanlarımın ve ezikliğimin altında kalmanın bir sonucu olmalı gerçekleri teker teker söyledim tabii ki yanımda olmak istemedi bunu yalan söylediğime bağladı her neyse şuan 25 yaşındayım geçen instagramdan falan konuştuk bugün buluştuk suratına bakarken neler hissettiğimi yazamam dostlar özellikle o kanka lafını hiç sevmediğimi farkettim bugün ne kadar da zormuş söylemek gerçi eve gelince moralim bozuk kanka dedikten sonra whatsapptan engelledim yani olmaz benden kanka manka ne münasebet? Ben bilgisayarıyla kodlarıyla evli bir adamım aileden bir şey göremedim kendimi o kodlarda aradım if (sad() === true) { sad().stop(); beawesome(); } değil midir yani her neyse o kahvede acıydı zaten ya bir daha gitmem o mekana arkadaş..