Ülkemizin para birimini yılda %170 ve üzerinde değer kaybına uğratanlarda sorun yok ama yıllık sadece %20 getiri alanlar mı vicdan azabı çekecek veya rahat edemeyecek yani? Paranın alım gücünü azaltanların hiç mi suçu yok? Reel faiz denen bir olay var, ülkemizde %171 olması gereken çünkü reel faiz mevcut enflasyonun bir puan kadar üzerinde olursa o gerçekten faiz sayılır. Benim için zaten sorun değil ama parası yılda %170 eriyip tükenirken paranın sayısal karşılığı %20 arttı diye azap çekecek olanları anlayamıyorum veya bunun bir kar/kazanç olarak görülmesini anlayamıyorum. Ortada bir matematik var, 170-20=150 yani bu faizi veya kar payını artık mezhebiniz hangisini kabul ediyorsa bu oranı alsanız bile yılda %150 zarardasınız zaten. Dillerde hep aynı laf, Müslüman faiz yemez ee o halde ülke yönetimi resmi faizi %14 açıklayarak insanların günah işlemesine sebep oluyor, bir nevi günaha teşvik ediyor diyebilir miyiz? Ayrıca o zaman faizi %0 veya en iyi ihtimalle %2 ve altında olan gelişmiş ülkeler müslüman ülkelerden bile daha müslüman diyebilir miyiz? Ben böyle şeylere oldum olası takılmıyorum, hayatımın hiçbir döneminde takılmadım, doğru da bulmadım çünkü mantığım kabul etmedi. Tamir/bakım/teknik servis gibi işlerde hepsini tenzih ederek söylüyorum sadece 1 adet vida sıkarak 250 lira gibi uçuk servis ücretleri almak hak, birinin kolonyalı mendile ihtiyacı varken ona kolonyalı mendili %30 kar ile satıp birkaç saniye içinde %30 kazanırken her şey güzel ama birkaç saniyede değil, yılda %20 kötü öyle mi? Neden kötü? Paraya ihtiyacı olana para sağladığımız için kötü öyle mi? Eee patatese ihtiyacı olana patates sağlarken saniyeler içinde %20 leri %50 leri alıyoruz ama iş paraya gelince mi suç günah?

Bakın enflasyon %10 olsa faiz oranı %11 olsa o zaman diyeceğim ki evet bunun adı faiz, alım gücün artıyor sonuçta derdim çok umurumda olmasa bile yine söylerdim ama şu an bu ülkede faiz diye bir şeyden bahsedemeyiz, hele hele " faiz kazancı " gibi bir şeyden asla bahsedemeyiz çünkü kazancı yok. Neymiş efendim, parayı faize koyunca haksız kazanç olurmuş, ticaret olması gerekiyormuş, illa terleyecekmişiz. Eee 100 liraya altını alıp seneye 150 liradan satarken terleyen yer neresi o zaman? Üstelik faizdeki parayı geri çekerken istisnai durumlar hariç bir gelir vergisi/stopaj ödemesi yapılıyor, altın için öyle bir durumda yok. Herkes işine geldiği gibi konuşur, benim gibi herhangi bir dini hassasiyeti ve bağlılığı olmayanlar mantık yürüterek, sorgulayarak bir çıkarıma varıyor ama altın al sorun yok dolar al sorun yok ama faiz kötü diyenlerin tek dayanağı dini birkaç söz, üstelik acaba anladığınız gibi mi orası bile belli değilken. O zamanlarda enflasyon olmadığı için söylemesi kolay ama alım gücü artışı üzerine şöyle bir mantıksal yorumum olabilir. Bu sene ürünün az geldi yan komşudan 200 kilo hurma aldın, seneye 200 kilo hurma olarak vermelisin, 210 kilo isterse bunun 10 kilosu faizdir diye düşünüyorum. Günümüzde %170 faizden gidersek bugün 10 liraya alacağın hurma seneye 27 lira olacak, 1000 hurma alacak 10.000 lira paran var ve %20 artış ile seneye 12.000 lira olacak ama hurma 27 lira oldu, artık 1,000 hurma yerine faiz de dahil şekilde 444,44 hurma alabiliyorsun yani fakirleştin, bu neyin faiziymiş kazancıymış böyle? O zamanlar 200 kilo hurma borç alıp seneye 80-90 kilo olarak geri verseydi bakalım borcu veren kişi bunu mantıklı bulur muydu? 200 kilo verip 80-90 kilo olarak geri almayı kazanç olarak görür müydü? Faizde param yok, yıllardır da öyle bir param hiç olmadı, kişisel mantıksal görüşümdür ve tamamen kendi fikirlerimdir, herkesin düşüncesi kendini bağlar.