Mesela ben 20 yıldır polinöropat sinirsel kas hastasıyım. Yaşımda 35. Para var ama olduğu kadarıyla yetiniyoruz, şükür buna da. Şükür kimseye muhtaç değiliz ama hayatı rahat bir şekilde yaşayacak, istediğini alacak, daha rahat güzel yerlerde tatil yapacak bir hayat yaşama imkanım yok. Çünkü sunulmuyor. Diyorum ki ben böyle yaşarken sadece nefes almak, karnını doyurmak için yaşamaktansa ölmek daha iyi. Dünyaya isteyerek gelmedim ki. Fakat ölmeyi istesem de vademizi beklememiz gerekiyor. Çünkü kendimi öldürmeyi kendime yakıştıramam. Ailemi ömür boyu unutamayacakları böyle bir üzüntüye boğamam. Sırt ve kas ağrılarıma rağmen çok zor okudum, çok yürüdüm, çok spor yaptım, çok sabrettim vs. Bunları bir çarpı da silip atamam. Şu anki durumuma kolay gelmedim. İnsanın herkesten önce kendisine saygısı olması lazım.