Bazen her şey üst üste gelir,
ve bir yerde başarısızlık hissi, kabullenilmiş çaresizliğe dönüşür,

Benzer duruma düşmüştüm,
ard arda 3 iş batırdıktan, boşandıktan, 10 yıl kadar zorlu bir süreç geçirip birde hastalanıp kalp ameliyatı olduktan sonra durdum ve aslında sadece o gün elimde olanla keyif almaya başlamaya karar verdim. İleriye bakıp, yapmak istediklerimize ulaşamayıp stres olmak nafile dedim.

Kafa yapımı o gün ne varsa onunla, yanında kim varsa, neye ulaşabiliyorsan onunla bir şeyler yapmaya odaklandım. Ve o kafa yapısı ile 2 yılda çok yol aldım hamdolsun.

Tavsiyem odur ki, öyle zor hayatlar var ki, inanın bizimkiler bayram tadında onlara bakınca.

hergün kalk, nefes al, olmayan işleri, aramayıp sormayan arkadaşları miktiret, yeni güne merhaba de, ve hergün 1 adım ilerlemeye çalış, her yönden