Kavga iyi bir şey değildir. Kavga ile erkeklik olmaz.
Erkeklik efendilik ile delikanlılık ile olur.
Bir kaç kere dayak yediğiniz zaman temiz, kavga etmeyi öğrenirsiniz.
Kavga etmekle erkeklik olmaz.
bağcılarda doğup büyüyüp, yıllarca kavga gürültü ile büyümüş hatta tek yumruk ile beyin kanaması geçirtmiş ve çene kemiği kırmış (kendimi, bana silah doğrultulduğu sırada savunurken) birisi olarak söylüyorum, kavga etmek yerine beynini kullanarak karşındakini zayıf düşürmenin verdiği haz paha biçilemez.
Kavga etsen ne olacak ? Biz o kadar sayısız ettik de ne oldu ? Sonuç sıfır ? Mecbur kalmadıkça kavga etmeye gerek yok.Zamanında kaç kez kavga ettiğimi bile unuttum o yüzden sözlerimi dikkate almanda fayda var.
Özgüvensizlikle ilgili değil, aşırı korumacı olabilirsiniz veya geçmişte ettiğiniz kavgalardan dolayı bir travmanız bulunabilir buda bilinç altınızda sizi uyararak kavgadan çekinmenize neden olabilir, çözüm biraz yanlış yorumlanabilse de bence sağlam bir dayak yemek yada atmak bunu geçirecektir :=) not: Kavga asla iyi birşey değildir, ancak kendinizi savunmanız gerekebilir bazen.
En iyisi o zaten. Ailevi vs olay değilse uzaklaşacaksın.
Ömrün boş yere içerlerde geçer bir aptal yüzünden.
O tipler zaten sürekli içerip girip çıkan kişiler alışmışlar ve bir şey sanıyorlar bunu.
Hayat kısa......
kavga kötüdür olabildiğince kaçın
mecbur kalınmadığı sürece kavgaya gerek yok, ben çok gördüm öyle döverim ederim kavgaya gelince ilk onlar kaçıyor. Lafla olmaz arkadaşını boşver
Efendilik iyidir. Tabi ne ezileceksin ne mazlumu ezeceksin o ayrı
Sizde erkeklik kavga etmekle mi oluyor deseydiniz hocam
Beladan uzak duracan öyleleri hayatında zorluk görmemiş kişilerdir en kısa örneği amcam basit bir kavgada 2 kişiyi öldürdü hem bizi hem kendisini yaktı yanına gittim geçen gün söylediği tek şey pişmanım ve artık bir olay olurken amcam aklıma geliyor ve uzaklaşıyorum olaylardan belki oda ölebilirdi ama o vurdu ölmekten beter oldu gençliği gitti ve o arkadaşların hayatlarında acı çekmemiş ama yakında çekerler bu kafayla giderlerse
Günümüz Türkiye'sinde herkes bungun ve çatacak yer arıyor. Psikolojik olarak beyninin arkaplanında çalışan ve bana birşey olursa ona ne olacak kaygısı kaçmaya sebep olur. Bi dönem bende yaşamıştım. O kaygıyı yendiğin anda ise dayak yiyeceğini bile bile grubun ortasına atlayabiliyorsun. Bu dönemi de yaşadım
Bence hepsinden önce seni o duruma iten şeyi tespit etmelisin bunun içinde destek almanı şiddetle tavsiye ederim.
bayrampaşa eskilerindenim. sayamadığım kadar çok kavgaya girdim. güzel yedik güzel dövdük
amaaa
yaş ilerledikçe inanılmaz kaçar oldum. korkudan değil yanlış olduğunun farkına vardım. hatta 2 ay once sağlam bir kavgaya girecektim kızım gözümün önüne geldi geri bastım. varsın korkak desinler ama girseydim buyuk olay olacaktı. tek hatırladığım adamın dibine kadar girdim sonra kızım gözümün önüne geldi dua et evladım var dedim
önce kaçıyor hisisyatı oldu ama oyle olmuyor. hem gereksiz hem yanlışç zaten yapılı adamım ayarım yok
en iyi bas geri
Kavga etmeyi değil ama bir şeye sessiz kalmayı sevmem, haklı veya haksız olmam farketmez...
Veya biri mağdur olmuştur taciz vs. seyirci gibi izlenmesi kadar beni sinir eden bir durum yok herkes film izler gibi izliyor bunu kabul etmiyorum...
Kavga yerine zekayla işi çözmeye bak hocam. Ama kendini savunmasını da bil. Bu zamana kadar kavgan olmadığı veya ihtiyaç duymadığın için bu konuda farklı düşünüyorsun ama gelecek ne getirecek bilinmez. Her açıdan kendini geliştirmek iyidir. Erkeklikle alakası yoktur. Ne erkekler gördük biz kadının 10'da biri olamayan.
Hocam en basitinden karşında ki kişide ne var ne yok bilmiyorsun. Bu yüzden ben de uzak duruyorum herkes bileğine güvenmiyor maalesef.
Değerli cevaplarınız için teşekkürlerimi sunuyorum arkadaşlar sağolun, eskiden pek de birşey yaşamadım açıkcası nerden bu temkinli davranış anlamış değilim, psikoloğa gitsem o bulabilir/düzeltebilir mi sizce?