Ben üniversiteye gitmek istemiyordum. Bilgisayara, yazılama karşı çok ilgim vardı. 4 yıl okuyacağıma kendimi geliştiririm diye düşünüyordum. Sonra ailem zorla diplomam olmasını istedi. İlk yıl gidemedim, mezuna kaldım. Sonra baktım üniversite olmadan bir işe de giremeyecem ve kendimi de geliştiremeyecem. (Ailem bilgisayarı vermiyordu) Ders çalışmaya başladım ve bilgisayar mühendisliğini tutturdum.

1 yıl uzaktan eğitim olunca farkettim ki okul olmadan tek başına o kadar verimli çalışılmıyormuş. Benim üniversite olmadan kendimi geliştirme hayallerim yalan olurmuş. Şuan ailemin değerini daha iyi anlıyorum. Onlara ne kadar teşekkür etsem azdır.

Üniversiteye gelince farklı kişiler ve farklı kültürler tanıdım ama en önemlisi bilgisayar bölümündeki farklı alanları tanımış oldum. Üniversite sayesinde işletim sistemlerine, siber güvenliğe, yapay zekaya, mobil programlamaya, oyun yapmaya, bilgisayar ağlarına ve daha nice farklı konulara merakımın olduğunu anladım. Bunları bilmiyor olsaydım şuan hâlâ sadece web konusunda bilgim olacaktı.

Aslında üniversitenin o kadar fazla imkanı varki anlatamam. Üniversite sayesinde hayata bakış açım değişti. Ayrıca üniversite bittiğinde kolunda altın bilezik oluyor. Ancak mühendislik için konuşmam gerekirse, üniversite okumak başlı başına yeterli olmuyor. Derslerinin mor ortalamasının ne kadar yüksek olduğu ve kendini ne kadar geliştirdiğin önemli oluyor.

1 tübitak projesinde kaptan olarak başvurdum. Siber güvenlik takımında kaptanlık yaptım. Insansız hava aracı geliştiriyoruz ve 2 farklı projede patent başvurusu için hazırlanıyorum. Arkadaşlarım erasmus yapıp yurtdışında eğitim gördüler. Yakın arkadaşım İtalaya da staj yapacak. (Ben erasmus yapmadım) Üniversitenin nimetlerinden yararlanırsan senden daha iyisi olmaz.

Karara gelecek olursam, ben asla sana şunu veya bunu yap diyemem. Kararı verecek olan sensin. Ben sadece kendi hikayemi anlattım. Hayatında başarılar dilerim.