Merhaba,

Konuyu çok uzun tutmayacağım.

Sevdiğim kadına karşı herzaman eksilmeyen ve oldukca artan bir sevgim ve sadakatim var.
Lakin çok fazla ortamı deneyimleyen bir geçmişim oldu (maalesef) bundandır ki Hayatımda kimseye gerçekten güvenemiyorum.

Her an sanki aldatılıyormuş gibi bir his ve bunu takip eden sayısız iç güdüm var. Her seferinde bu düşünceler asılsız çıkması doğrulansada bu problemden kurtulamıyorum.

İlerde evlendiğimde eşimi evde bırakmaktan bile korkabilecek yapıdayım.(Saçma gelsede kurtulamıyorum sanki kendimi ben yönetmiyormuşum gibi. Ne yazıkki..)

Tanıdığım 10 kız arkadaşımın 9’u yanlış hayat tecrübesine sahip olmuşlar.
Erkek ortamlarımda genellikle gelişim girişim den çok bahis ve bel altı var.

Günümüz şartlarınıda göz önüne aldığımda aslında bu problemi doğal bulsamda bunun sevdiğim kadınla alakasının olmadığını ve hasta bi düşünce yapım olduğunun farkındayım.

Tıbbi bir sorun olmadığı kanaatindeyim sadece yaşımdan çok hayat tecrübem beni bu hale getirdi.

Gerçekten bu konuyu r10 açacak kadar kafam bozuk bu sorunlarıma ekonomik krizleri ve hayat problemlerimi katmıyorum bile.

Sizin düşünceleriniz nedir ?

Sevgiler..