Tamamen aynı durumdayım.
Bu durumu çözmeye çalıştım, bir yol bulamadım.
Sadece vakit dolduruyor gibi hissediyorum. Fakat halimden memnunum, alıştım galiba.
Yaşamımızın sona ereceği güne kadar (ki yeterince yaşayıp yaşlanıp ecelimizle ve mümkünse olabildiğince acısız ölürsek ne mutlu bize
) sadece hayatta kalmaya çalışıyor ve oyalanıyormuşuz gibi. Bazen büyük gayelerle (ki bu gayeler çoğu insanın içinde vardır) arkamızda iyi bi iz bırakmak sanırım olabilecek hayat amaçları.