İstanbul'da yaşamanın cefaları da var sefaları da. Sefası her türlü imkana erişebilecek kadar merkezi bir konumda olmak. Küçük ilçelerde çalışmış birisi olarak bunun önemini yaşayarak gördüm. Arkadaşlarım doğum günü sürprizi yapıp kutlayabilecekleri bir mekan bulamamışlardı eski yaşadığım küçük ilçede. Orası doğu göreviydi, istanbulda doğu görevi ama her türlü imkan elimin altında. Bu sebeple doğu görevi yapmak için bence sistemin bugu. Sonrasında ise bence en fazla 40 yaşına kadar durulması gereken bir yer. Cefaları arasında insanın enerjisini sömürmesi, sağlıksız yaşam, birikim yapamama gibi durumları barındırıyor. 35 den sonra yani 4-5 yıla kadar İzmir'e geri dönmeye çalışacağım.