Amerikanın bireysel özgürlüklerini kimsesizlik olarak görmüşsünüz. Amerikanda her varandaş kendine ayrı bir ev daire tutacak ekonomiye ve iş imkanına sahip.
Biz geniş aile ve beraber yaşama kültürümüz fakirlikten kaynaklanıyor. Orada 18 yaşında bür çocuk evden ayrılıp kendi ayakları üzerinde kendi kirasını ödeyebiliyor. Burada ev arkadaşına ihtiyacın var.
Yani evlenmediysen ve evde seni bekleyen bir anne bir baba bir arkadaş olması hiç iyi bir şey değildir. Birileri ile beraber yaşamak hiç kolay değildir. Yani bu adamlar kimsesiz falan değil sadece yakın arkadaşları ayrı evlerde yaşıyorlar.
Ve zenginlik ve refah arttıkça yakın arkadaşlık kavramı değişir. Refah düzeyi yüksek ülkelerde Yakın arkadaşlık aynı evde yaşamak değildir ya da bir yere aynı arabayla gitmek değildir. İnsanlar kendi özel alanlarını koruyarak ortak bir alanda sosyalleşir.
Ya hocam bunları biliyorum zaten merak etmeyin. Sizin anlattığınız durum daha farklı, bu dediğim insanların amerikalı arkadaşları da yok, hep faslı pakistanlı insanlarla takılıyor. Bilmiyorum belki entegre olmak istemiyorlar Ha ben gitsem amerikalılarla arkadaş olmaya çalışırım muhtemelen. Bir de bu dediğimin bireysel özgürlükle alakası yok, bazı türkler amerikalı oda arkadaşlarıyla kalıyor mesela, ama bir çoğu yalnız, kimsesiz. Kimsesiz derken sahip çıkan biri anlamında söylemiyorum bunu