Türklerin önemli bir kısmı ne yazık ki kimsesiz. Bakın yalnız demiyorum, örneğin eve geldiğinde annen baban olur ya da eşin olur, arkadaşın olur bu kabul edilebilir bir şey, ama kimsenin olmaması bence çok kötü.
Bahane aramaya gerek yok. Ben hic dilini bilmedigim bir ulkeye gittim. Simdi kendi ailem var.