özellikle son yıllarda kazancımın arttıgını duyunca insanlar yanımdan/peşimden ayrılmaz olmuştu.yıllardır görmedigim arkadaşlar filan gelip halimi hatrımı soruyordu dertleri bişeyler koparmak,nasıl para kazandıgımı filan ögrenmek gibi şeyler tabi.neyse bi süre sonra kişisel sorunlar yüzünden işi gücü bıraktım,para kaynagı kesilince 1 tanesi kalmadı

sevgili,aşk meselesi desen zaten hep sıkıntılı.hep kandırıldık,hep aldatıldık...o konuda malasef güven sorunlarım yok desem yalan olur artık,ilişkiden kaçıyorum yani. ama sahte arkadaşlardan,sahte aşklardansa yalnız olmayı tercih ederim,ediyorum...

insanlarla iletişimim iyidir,çabuk kaynaşırım,herkesle anlaşırım.çok sıkılırsam evde,dışarı çıkıyorum mesela.hiç tanımadıgım biçok insanlar tanışırım,muhabbet ederim.o an tanışıp 10dk sonra yemege gitmişligim kaç defa yani canım muhabbet çektiyse mutlaka konuşacak birisini buluyorum.bide güven konusunda daha rahat oluyor böylesi.adam beni tanımıyor,ben adamı.diyelim ki adam arkadamdan atıp tutacak.ben bunu duymam,bilmem.adam beni tanımadıgı için kimseye beni anlatma olayı yok.arkadaşa bişey anlatırken 40 defa düşünüyorum acaba bunu gidip kimlere anlatacak,arkamdan ne işler çevirecek diye.mesela mahalleden bi ali abi vardı,birlikte büyüdük bunlarla.hem sevdigimden,hem paramız yabancıya gitmesin diye filan ögle yemeklerini onun yerinde yerdim.adam 2dkde konuştugumuz herşeyi allayıp pullayıp millete dalga konusu yaparmış.buna gidecegime dedigim gibi tanımadıklarımla muhabbete giriyorum sürekli.en azından kafam rahat,bi zararı yok