Merhabalar,

Ailem üzerine biraz kısa yazmak istiyorum. Biraz duygusal olacak ama hepimiz bir şeyler yaşadık bu hayatta.

Ben Samsun'un bir köyünde doğup büyüdüm, o zamanlar babam sürekli içen biriydi. Henüz 5 6 yaşlarımda çalışmaya başladım. O zamanlar hem okula gider, hem tarlada çalışırdım. Annem çok iyi, güzel, saf kalplidir.

O zamanlar başladı hikaye, içinde pek çok kötülük olan. Annemin çekmediği acı kalmadı bu dünyada, bunların her biri içimde yer edindi. Küçükken büyümeyi isterdim, büyüdüm küçülmeyi istedim. Annem, kardeşlerim bu hayatta bana merhametli olmayı, düşünmeyi, insanların hallerinden anlamayı, saflığı, temizliği gösterdi. Hiçbir kimse öğretmedi, annem, babam veya kardeşlerim öğretmedi. Ben onların yaşantılarında gördükçe öğrendim. İçimde bir yudum ukte kalan duygular var, nasıl hayatta onlara daha iyi hayat sunabilirim. Veya bir sokakta yürürken, bir parkta veya farklı bir yerde insanları gördükçe "keşke onlar için bir şeyler yapabilsem" düşüncesiyle yaşıyorum. Annem ve kardeşlerim için elimden gelen her şeyi yapmaya çalıştım, çok çalıştım, çok hırpalanmış bir ruhum bir vücudum var. Alacakaranlıkların içinden çıkan biriyim. Şimdi bütün saf insanları yanıma çekmek isterim. Bu hayat size ne kazandırdı diye sorsanız, en büyük merhameti kazandırdı derim.