Çalışacak eleman yok diyen şöyle haklı: kalifiye eleman gittikçe azalıyor. Çünkü okuyanla okumayan diye bir tanım var. Artık herkes okuduğu için kimin işe yaradığını anlamak zor. Herkes bir bölümü bitiriyor. İş yapan kişiyi elemek zorlaştı. Bulmak zorlaştı.

Çalışacak iş yok diyen de haklı. Çünkü yukarıda belirttiğim işini yapan azınlık bunu söyleyince haklı oluyor. İş bilirsen, işe yararsan, işletmeye katkı sağlarsan iş bulamıyorsun. Çünkü bunları yaptığında asgari ücreti bile çok görüyorlar. Beynini kullanarak asgari ücret almak insanın zoruna gidiyor. Bu yüzden iş yok diyen de haklı.

Genel olarak iş var. Personel de var. Doğru işletme doğru personele ulaşamıyor. Bunun en temel sebebi liyakatin olmaması. Nepotizmin zirve yapması. Malum sebeplerden ötürü işi bilene değil torpili olana veriyorlar. Ayrıca firmalar yeterince akıllı davranmıyor. İşi en iyi bilene en iyi maaşı vererek çalışmaya mantıklı bakan firma sayısı az.

Kimi personel 5 kişilik iş yapar ama 1 maaş alır. 1 maaş aldığı için zamanla kendisine şunu sorar: Neden? Ben neden böyle yapayım ki?

Maalesef bunlar uzun yıllardır yapılan hataların bedeli. Bugün yanlış tohum atılırsa 5 10 senede çıkıyor onun fidesi. O zaman göze görünür hale geliyor. Bugün çekilen pek çok sıkıntı aslında geçmişteki hatalardan kaynaklanıyor. Ve bu hatalar yapılmaya devam ediliyor.

Her yere okul yaptılar okuyan itibarsızlaştı.
Her yere hastane yaptılar doktor itibarsızlaştı.
Her yere adalet sarayı yaptılar adalet algımız değişti. Kim içerde kim dışarda belli değil. Twitter'da görülüyor artık davalar.
Her yere teknokent açıldı. Ne olduğu belli olmayan insanlara ödenek çıkarıldı. Saçma projelere yatırım yapıldı. Hazır olan bütçeye oldu. Teknokentlerde çok ekmek yiyen var, ama o kadar başarılı proje çıkmadı henüz.
1 milyon yazılımcı projesi çıkardılar, tutmaz dedik. Tutmadı da. Belediyeye temizlik görevlisi alır gibi yazılımcı alacağız dediler. Ne oldu? Tutmadı. Tutsa ne olacaktı? yazılımcı asgari ücrete talim olacaktı.

Tüm bunlar büyük sorunların sadece küçük bir bölümü. Ben yaz yaz usanmam ama, sorumluları görüp ar etmez.

O yüzden güzel kardeşim, 1 çalışacaksan 5 çalışacaksın. Bir yolunu bulup hayatta kalacaksın. Onurun varsa çalışarak, onurun yoksa yalaka olarak, torpil yaparak bir şekilde mücadele edeceksin.

Ben öğrenciyken dijital anlamda yapabildiğim tüm işleri yaparak geçiniyordum. Zamanla kimseye ihtiyacım olmayan iş modelleri keşfettim. Yaş kırka doğru gidiyor. Kendi yapabildiğim kısmı için halimden memnunum. Ama gidişattan hiç memnun değilim. Benden geçti de, çocuklar, gençler, sizler ne olacaksınız?