Hocam maalesef yer vermemeyi savunanlar tek başına yaşam kültürüyle yoğurulmuş insanlar.
Ben 10 yıldan sonra arabamı satmak zorunda kaldım ve otobüslerle seyahat ediyorum. Bugün eşim ve çocuğumla ayakta seyahat ettim.
Nasreddin hocanın hikayesideki gibi, beni eşekten düşenler anlar.
Nasrettin Hoca bir gün eşekten düşmüş. Hocanın başına insanlar toplanmış. Hocaya demişler ki: -Hocam bir doktor çağıralım mı? Hoca ise: Yok yok, benim halimden doktor anlamaz, anlasa anlasa eşekten düşen anlar. Siz bana eşekten düşen birisini getirin, eşekten düşenin halinden eşekten düşen anlar demiş.
Herkese oturacak yer olmayabilir bu konuda hem fikiriz ama keşke ayakta duranlar için daha teknolojik bölümler falan eklense.
Otobüsün anı firen yapması vs sağa solan savruluyor ortadakiler. Bu durumdan nefret ediyorum
