Sanırım yaşıtlarım hep aynı şeyleri söyleyecek. Açlıktan ölmedik ama çocukluğumuz da fakirlik içerisinde geçmiştir. Allah ailelerimizden razı olsun, tüm zorluklara karşı bizleri korudular.
Bir dönem yokları oynadım, icralar ve borçlarla savaştım. Uzun süre kafamı bile kaldıramadım. Kiramı ödeyemeyecek durumlara düştüm.
Sonrasında daha fazla azimle bir şekilde ilerlemeye başladım. Şu an geldiğim yer sadece bir nokta, daha da ileriyi her zaman hedefliyor ve ilerliyorum.

Genç arkadaşlara naçizane tavsiyem şudur: Hedefinizi çok uzak koyup oraya gözünüzü dikmeyin. Bunu yaparsanız var olan zemin ayaklarınızın altından kayıp gidiyor ve yok oluyorsunuz. Bunun yerine planlı ve adım adım ilerleyen bir proses yaratın. Hedefiniz her daim tabii ki yüksek olsun ama bulunduğunuz yeri asla unutmayın. Özellikle geçmişten ve ticaretlerinizden ders alın.

Başarılar...