Ben babasız büyüdüm. Bence adil ama şartları belirlerseniz adil. Spesifik olarak adil ya da değil diyebiliriz.

Kadın zorla boşanmıştır. Adam iyidir saftır kalbi temizdir ağzı var dili yoktur. Kadın şirretliğinden adamı sömürmek ister. Böyle bir nafaka adil değildir. Ama çocuklara da maddi destek vermeli adam. Kendi çocukları çünkü. Ama bazı kadınlar sevgili yapıyor. Sen nafaka veriyorsan sevgilisi ile yiyor onu. Gizli gizli çalışıyor mesela sigorta yaptırmıyor. Nafaka da geliyor maaş da geliyor. Böyle durumlarda tabii ki adil değil.

Ama kadın toplumda el üstünde tutulmadığı için biraz da boşandıktan sonra çocukların da durumunu düşünerek maddi destek olunabilir. Fakat bunu size sormuyorlar. Mahkemede genelde nafakaya mecbur bırakılıyorsunuz.

Büyük çoğunlukla nafakayı destekliyorum. Fakat bazı nafaka durumları görüyorum ömür boyu para ödeyeceksin diyorlar neredeyse. 18 yıl çocuklar reşit olana kadar falan büyük sıkıntı. Hasta olsanız çalışamasanız gözünüzün yaşına bakmıyorlar. Anca yatalak olacaksınız ki öyle. Oraya kadar daha çok şey var. Etrafımdaki insanlarda bunu gördüm maalesef.

Bu arada 18 yaşına kadar çocuklara bakma kısmı sıkıntı değil. Çocuklar 18 olana kadar eğer kötü bir kadınla ayrılmışsanız ona bakmak sıkıntı. Kanınızı emebiliyor. Her türlü örneğini gördüm. Zaten iyi olan kadın da eziliyor. Orta yolu bir bulamıyoruz.

Bir büyüğüme nasılsın diye sormuştum. Adam şöyle cevap verdi: "Ben Türkiye Cumhuriyeti'nde kadın boşamış biriyim. Bana nasıl olduğumu sorma."

Pozitif ayrımcılık olduğu zaman dumur edici oluyor. Kadın hak ediyorsa nafaka yeridir. Ama kan emmek için yapılıyor ise sadece çocuklara verilecek şekilde seçilebilse iyi olurdu. Ama öyle olmuyor.