Dün şahit olduğum bir olayı anlatmak istiyorum.
Adam arabayla yolda giderken 13-15 yaşlarında çocuğun teki sağa sola baktıktan sonra karşıya geçmeye çalışıyor. Çocuk, arabayı görüyor ama durmaksızın yürüyor. Yalnız çocuk çok rahat, hiç acelesi yok. Adam, çocuk hızlansın diye yavaşlıyor fakat çocukta yavaşlıyor. Adam zar zor durdu. Çocuğun iyiliğine yönelik bir şeyler söyledi. Çocuk, adamı soktuğu zor durumu umursamadan gülümseyerek hiçbir şey olmamış gibi gitti. Çocuk der geçersin ama çocuğa istemeden vursaydı adam suçluydu. Adamın istemediği bir suçu kendi üzerinden işlemesine teşvik etmeye çalıştı. Adam kötü bir şey deseydi ya da çocuğu dövseydi yine adam suçluydu. Şimdiki çocukların çoğu büyükleri umursamıyor. Bence bu aileden kaynaklı. Çocukları umarsız yetiştiriyorlar.