her zaman herkese oluyor. hoyrat kullanıyorlar. kendi eşyalarını itina ile kullanan insanlar başkalarının eşyaları sözkonusu olunca çat çut pat küt girişiyorlar. Çocukları daha bir felaket oluyor. kendi evlerinde olsa kıyamet koparttıklarını görüp bizzat şahit olduğunuz şeyleri sizin evinizde yapınca "çocuktur yapar" diyorlar. Sadece ev eşyasından bahsetmiyorum, tairat için gereken alet edevatların da canına okurlar.

Ben bu konunun çözümünü şu şekilde buldum. Aslında fikir bir arkadaıma ait. Sizden birşey istediklerinde o istediği şeyin sizde olmadığını veya arızalı olduğunu söyleyip hemen ardından borç para isteyeceksiniz. Sizi kullanan insanları etrafınızdan uzaklaştırmak için çok iyi bir yöntem. sizden istediği bir eşya olduğunda hemen anında siz de onan başka bir eşya isteyeceksiniz.

İnsanlar para harcamak yerine sizden bedavaya almaya çok meraklılar. Aslında bir bedel ödeniyor ama onlar ödemiyor, siz ödüyorsunuz.

Kişisel bir tercih ama ben biraz da ilerleyen yaşımın getirdiği avantajı kullanım hemen lafı sokuşturuyorum. bozuluyorlar tabii ama umurumda da değil. Hele hele bu devirde neden benim kap kacağım kırılıp dökülsün, neden kullandıkları eşyalar bozulsun.

kültürle ilgili birşey sanırım. bilemiyorum. Ayıplamanın falan da bir yararı olmuyor. Giden gittikten sonra, yerine konulamadıktan sonra ne işe yarar...

İsviçreye ziyaretimde bir hevesle aldığım viktor inox marka bir çakım vardı. bilirsiniz şu isviçre çakılarından. kompakt, ince, pırıl pırıl bir kırmızı... bir arkadaşım pikniğe gideceğim versene dedi, ben de verdim. Kırmış... nasıl becerdiyese.. gidip tahtakaleden kamyon büyüklüğünde bir çakı almış, "bak sana bunu aldım" dedi. "o da çakı bu da çakı" dediğini hatırlıyorum görgüsüzün. aradan 30 sene çok rahat geçmiştir. bu hayvanlığını hala unutamam.

paylaşmak her topluma göre değil. her insanla da herşey paylaşılmaz...