Günümüz koşullarında böyle düşünmenizi anlayabiliyorum ama ne olursa olsun mutlu olmanın bir yolunu bulmak gerekiyor bence yoksa gerçekten hayat çekilmez bir hal alıyor. haklısınız bu devirde artık paranın da bir kıymeti kalmadı işverenler de işçilerini çok zorluyor bu nedenle sizin gibi düşünen milyonlar var. Sadece umut etmek kalıyor aslında bize sadece iyi şeyler olacağını umut edersek belki bir gün olur. Olmazsa da alıştık zaten
aşağıdaki yorumu iyi okuyun, milyonlarca genç bu halde şuan. ve çıkış imkansız, şu kadarcık aklını kullanabilen bunu anlayabiliyor ve sonsuz bir karamsarlık duygusuna kapılıyor. toplumda toplu inthar vakalarının olmaması sebebini sadece zeka geriliği sonucu siyasilere sonsuz güvene bağlıyorum.
artık ne yapacağımı bilemiyorum gerçekten. insanlar uyarmak bir işe yaramıyor, anlatsanız da anlamıyorlar. işin içinden asla çıkamıyorum, her şey üst üste geliyor.