3 ay sonra 23 yaşına gireceğim, üniversite 3. sınıftayım, psikolojik danışmanlık okuyorum. Okulun başından beri bu bölüme dair bir şey yapmayacağımı biliyorum, ama annem çocukluğumdan beri benim üniversiteye gitmemi, bir diploma sahibi olmamı hayal ediyordu. Üniversite kazanmam ve şu an hala okumaya devam ediyor olmam da büyük oranda kendim için değil annemin hatrı için açıkçası. Çünkü üstümdeki emeği kelimelerle anlatılabilecek cinsten değil.
Neyse, 3. sınıf bitiyor 4. sınıfa geçeceğim, devamsızlıktan olsun sınavlara girmediğimden ya da geçemediğimden olsun, şu anda alttan 26-27 civarında dersim var. Yaz okulu da alsam, derslerime ağırlık vermeye de çalışsam olmayacak çünkü içimden gelmiyor. Hayatımın hiçbir noktasında kendimi bir psikolojik danışman olarak görmüyorum.
Sizce annemle konuşup bu durumu detaylıca anlatıp kendi işlerime ağırlık mı vermeliyim, yoksa 5-6 yılda da olsa okulu bitirmeli miyim?
Açıkçası mantıklı olanın okulu bırakmak olduğunun farkındayım. Ama üstümde bunca emeği olan annemi hayal kırıklığına uğratmak da istemiyorum, çünkü dediğim gibi annem çocukluğumdan beri bana ''üniversite kapısından bir gir'' der. Onun için çok değerli bir durum anlayacağınız.
Sizce ne yapmalıyım?