Benim en çok utandığım an ;
Gaziantep'te yaşıyorum ve o sıralar suriyeli göçmenlerin yeni yeni geldikleri zamanlar. Ben de ten rengi olarak esmer ve zayıf biriyim. Tramvayla staja giderken teyzenin birisi kulaklığımın takılı olduğundan herhalde müzik dinlediğimi ve kendini duymayacağımı sandı ve sesli bir şekilde " bunlar da ülkemize geldi başımıza bela oldular. " diye söylendi. Utancımdan eve geldiğimde banyo taburesinde saatlerce düşünen adam heykeli pozisyonunda hüngür hüngür ağladım.