43 yaşındayım ve canımdan çok sevdiğim küçük bir kızım var. Su yazdıklarını birebir yaşıyorum. Dönem dönem o işi çok ciddiye alıp son anda vazgeçmişligim var. Hatta birisi çok ama çok yakın bir dönem ki o dediğin sevdiklerin kısmı var ya beni su an hayata tutan tek şey kızım.

Uzulecez, batacaz, kötü hissedecegiz ama pes etmeyeceğiz. Bu kadar. Hayat bu ne kadar kizsan da acısını da tatlısını da gösteriyor ve yaşatıyor. Sadece güçlü kal, yaşın çok genç. Bende o enerji kalmadı keşke 18 olsam gene. İnan ki içinde bir yerlerde bir damla dahi umut kalsa yeter sadece büyütmesini bileceksin.

Öyle bir devirdeyiz ki çocuklar çocuklarını yaşamıyor direkt büyüyor maalesef