Yapılabilecek en doğru eylem; yoksunluk krizlerini atlatırken kendini mecburiyetten harici işler ile meşgul edebileceği (kimseyi tanımadığı) ücra bir şehir hatta ilçelerinin kırsal kesimlerine taşınıp kendine yeni bir çevre edinmesi. Bu derece bağımlılığı ilerlemiş birinin yaşadığı şehirde madde kullanımını bırakabilmesi mucize ötesi olur. En ufak yoksunluk krizinde o kişilere gitmeye maalesef devam edecek. Baskı, maddi olanakları kısıtlamak vb eylemler ise kişiyi kendinizden uzaklaştırır, hepten kaybedersiniz, intihara kadar acı sonuçlar ile karşılaşmanız oldukça mümkün. Kurtulabilmesinin tek çaresi sevgi, destek ve yalnız olmadığının hissettirilmesidir.