resmen bende tam hayatın tadı neden yok diye düşünürken bu konuya denk geldim.
İnsanlar gerçekten psikolojik olarak büyük bir sınavın içerisindeyiz.

2019 da evlendik. Geçim sıkıntısı düşüncesi başladı.
2020 de pandemi geldi yasaklar vs. yeterinde gerildik.
2021 de çocuğumuz olacak diye o kadar hazırlık yaptık.
2022 başlarında ev almak için herşeyi bozdurduk. Bir sürü masraf ettik. Ev sahibi doları bahane ederek son gün tapuya gelmekten vazgeçti.
Sonra başka birisi ile anlaştık. Emlakçıya kapora bile verdik. Evi satan adamın annesinin üzerine ev anneleri ölmüş bunlar evi paylaşmadıkları için satış yapılamıyor.
Ondan da vazgeçtik artık bizim bütçemize uygun evi bulamamıştık. Kalmamıştı.
20 gün önce ise çok acı bir durum öğrendik. Çocuk doğmadan bir gün önce anne karnında ölmüş.
Onu defnettik. Tabi bu süreçte bir sürü hazırlık yaptık. Odasıydı beşiği mobilya takımları kıyafetleri...
O yüzden de ayrı bir yıkım daha yaşadık.
Ekonomi zaten felaket kötü. Tek maaşla ev geçindirmeye çalışıyoruz.
Psikolojik olarak zaten son raddeye geldik.
Eşim zaten çocuğu kaybettiği için her gün morali bozuk.

Ben bu zaman kadar herşeyin bu kadar kötü bu kadar yaşanmaz olduğu başka bir dönem hatırlamıyorum.
Hala tv lerde orda burda ülke uçuyor kaçıyor. Allah aşkına biz başka ülkede mi yaşıyoruz.
Üstüne üstlük Türkiyenin Başkenti Ankara da yaşıyoruz. 30 yıldır.

Allah hepimize bol sabır versin. Allah herkesin yardımcısı olsun.