Bunun üzerine bir deneme yazıyorum. 90`lı nesli bu toplum hasta etti. Analarımı babalarımız iyi niyetli cahillikleriyle bizleri yavaş yavaş zehirledi. Çoğumuz geleceğin güzel olacağı hayali ile çalıştık çabaladık. Oysa bizi zehirlerken sadece anlattıkları hikayelere inanmışız, birer çocuk olarak. Bizi birer eşkiyaya, birer katile, birer vicdansıza dönüştürdüler. Gelecekten ümidi olmayan zavalılar olduk. 30 yaşına yakınlaşırken 30 senesini uyuduruktan hikayeler ile geçtiğini görmek anlatılamaz birşey. Hemde bunları inkar edecek kadar bu özelliklere sahip olduk.