Ne demiş şair:

"Unutmak olmasaydı, şu göğüs kafesi çatlamaz mıydı?"

Demek istediğim o ki, insan sevdiğini ister yanında. Sarılmak, öpmek ister. Nefesini hissetmek ister. Onla olmak, düşüncelerinde onunla olmak ister.
Bazen annemizin bize terlik atışını, bazen babamızın nasihatlarını, bazen de kardeşlerimizle yaptığımız kavgaları bile ister insan.
Sevmenin, sevene değer vermenin önemini genel de kaybettikten sonra anlıyoruz. Ben bu acının tarifinin yapılabileceğini düşünmüyorum.
MasterChef izlerken katılan yarışmacılardan birinin söylediği bir söz vardı. "Ayaklarımızın üstünde biz durmazsak, kimse bizi ayağımızın üstünde tutmaz."
Bazen oturup dinlenmek gerekir, daha güçlü kalkabilmek için. Son olarak diyeceğim şu ki, her ne kadar tanımamış olsam da sizi iyi ki varsınız.