geçmiş olsun hocam bol bol sadaka verin.

bende zamanında motosikletimle kaza yaptım, yağmurlu havada düştüm ve yaklaşık 6-7 metre yerde sürüklendim. kazayı da bacakta ve kolda büyük kanamalarla, çok şükür kırık çıkık olmadan atlattım. o günden beri bende de bi korku gelişti, arabada ön koltukta oturamıyorum, oturursam da önüme bakamıyorum. güneşliği vs indiriyorum önüme yada telefonla uğraşıyorum. tabi sizin kazanın bana nazaran daha büyük ve tehlikeliymiş, az buçuk tahmin ediyorum psikolojinizi. olanları kabul etmek ve hayatı akışına bırakmanız lazım. olayı her hatırladığınızda, hala yürüyebildiğiniz için ve sevenlerinizi ardınızda gözü yaşlı bırakmadığınız için şükredin ve beterin beteri varmış diyin. sürekli olumlama halinde olun, vay be böyle bir kazadan bile sağ çıktım diyin ve kendinize özgüven aşılayın. kısacası olmuş olanı inkar etmek ve o olaydan korkmak size hiç bir artı getirmeyecek, bunun yerine olmuş olana rağmen daha beteri olmadığı için, hala nefes alabildiğiniz için, sevdiklerinizle hala bir arada olabildiğiniz için sevinin.