Türkiye'deki fabrikaların işyerlerinin kapasitesi yıllık 20.000 dolar kişi başına düşen gelir yapabilecek düzeyde. Fakat döviz kurundaki oynamalar, hukuk sisteminin eksikliği sebebiyle ülkeye para gelmemesi, güvenilmez bir liman oluşumuz, enflasyon ve cari açık yaratmadan ucuz kredi bulmayı imkansızlaştırıyor. Ülkeler ucuz krediyle zenginleşiyor, çünkü %10 faizli kredinin aylık taksidi ile %2 faizli kredinin aylık taksidi arasında beş kat fark var çünkü ülkeler ve şirketler borcun sadece faizini öderler. 2010'larda ucuz kredi boldu baya da üretiyorduk ama bir yerde kesmek zorunda kaldık çünkü cari açığı finanse edemedik. Finansman için adil, hukuk sistemi oturmuş demokratik bir türkiye gerekir. Nasıl ki şuanda bize ayda 20 bin lira maaş verilse bile afganistana gitmeyeceksek, aynı şekilde sermaye cennetleri için de bu kadar olmasa da yakın bir güvensizliğimiz var.