Ama öyle hocam. En basit bir şekilde örnek vereyim. Maçta parmağım kırılmıştı. Ve inanın parmak sarkıyordu tamam tamam iğrenç şeyleri atlayayım. Hastaneye gidiyordum. Ve alçı işlemler tamamladıktan sonra 10 gün sonra tekrar kontrole gelmem gerekiyordu.
10 gün sonra gittiğimde ortopedi alanında o kadar kişi var ki kimin tamamen kolu kiminin bacağı kimisi balkondan düşmüş vs. Tabi o sıra gülümseme geldi bana. Maçta o kadar ağlıyordum o kadar üzülüyordum. Bir daha o parmak iyileşmez diye. O kadar insan ve benden daha fazla canı insanlar olduğu gürünce rabbime şükrettim