18 yaşıma kadar şantiyelerde çalışıyordum ve hiçbir hedefim yoktu düz hamaldım ne bir hedefim vardı ne bir idealim aynı duyguları çok fazla kafama takıyordum babamla bir kez olsun aynı sofraya oturup yemek yemedim bizim yanımıza gelmez bizimle oturmaz hala öyle annem bu sebepten bana ve ablama çok bağlı hiç kız arkadaşım olmadı vesaire bu konuları çok fazla kafama taktım sonra şantiyedeyken hemen 30 metre karşımda yazılım şirketi binası vardı 21 kattaydım ofisler görünüyordu orda çalışan geliştiricileri 15 dakika civarı izledim text editörde renkli renkli kod yazıyorlardı hep merakım vardı yazılıma ama benden olmaz diyordum en umutsuz olduğum zamanda ben neden burdayım dedim o gün işten istifa ettim 100 tl aldım 3 tane yazılım kursu satın aldım ve yazılıma başladım en temelde bir hedef seçmek beni karanlıktan kurtardı şimdi hayalimde ki işi yapıyorum freelance olarak ve umutsuzluğumdan yana eser yok arada bir depresif bir moda giriyorum ama okadar daha fazlası yok bir amaç insana çok şey katar bir hedefinin olması tüm umutsuzlukları tüm engelleri aşabilicek tek araçtır bağlı olduğun bir kariyer hedefinin olması bence bir hedef edinmelisin ne kadar saçma olursa olsun farketmez ortalama 60 yıl sürecek olan bu hayatta tutkumuzun peşinden koşmıyacaksak neden yaşıyoruz ki