zerdüştün bi sözü vardı
"bana ağır yük verin ki, kaldırabildiğime sevineyim"

zorlukların üstesinden gelme mecburiyetinin lütuf olduğunu düşünüyorum.
söylenenlerin aksine kişiyi yıpratmaz, olgunlaştırır.

bu bütün öğretilerde böyledir. iç yolculuğunu tamamlamanın yolu çile çekmekten geçer.
başarı hikayesi yazan hiç kimsenin güllük gülistanlık bi serüveni olmamıştır.

o yüzden şahsen ben başıma gelenlerin üstesinden gelme mücadelesini seviyorum.
ama bunu sevebilmek için karşılaştırma yapmayı bırakmak gerekiyor.

şöyle düşün. herkes senin durumunda olsaydı, o zaman sen de dezavantajlı olmayacaktın dimi?

ama şöyle bakıyorsun. ben dışındaki herkesin düzeni yerinde. buradaki talihsiz benim.
böyle düşündüğünde her şey daha çekilmez gelir. diğerleriyle karşılaştırma yapma.
herkesin senin gibi olduğunu düşün. biliyorum gerçekler bunlar değil ama zihni bununla meşgul edersen herşey daha çekilir olacaktır.