2000 yılından beri sokakta yatan bir arkadaşım abim var benden 10 yaş büyük. benden asla para kabul etmez,zekat istemez,eve yemek yemeğe çağırırım gelmez kokuyor diye utanıyor biliyorum. kızar bağırır çağırır ben yardım etmez istesem. 20 yıldır otogarın kolktuğunda yatıyor sokakta yatıyor. seveni çok olduğu için etrafında tüm sorunlarını dert etmiyor.

cenaze yemeklerinde ,iftar çadırlarında karnını doyuruyor. gölde barajda,petrolde,halı sahada,tren istasyonunda yıkanıyor. bir kez olsun isyan ettiğini görmedim.şükrediyor haline,mutlu ve hayalleri var.

sağdan soldan yardım yapıyorlar.yeni sineme filmleri oldumu gidiyor. ayda en az 5-10 filime gittiğini biliyorum. kendisi paraya muhtaç ama yanına daha muhtaç biri geldimi çıkarıp 10 lira verir.3 lira verir.

öz anası öz babası ve öz kardeşi öldü. şuan sadece analığı ve üvey 5 kardeşi var. 2000 tılındna beri sokkakta bu. ben 8 yıl oldu tanıyalı. ne hikayaler anlattı neler neler. ve bu adamın içkisi sigarası yok.tek kötü alışkanlığı Kola. bir kez bile ihtihar etmeyi düşünmemiş.

haftada 3-4 kere buluşuyoruz. 8 senedir 1 konuyu en az 10 defa anlatmıştır ama her defasında daha önceden anltığını bildiğim halde heyecanla dinlerim. çünkü yaşadıklarını isyanla değil roman gibi anlatıyor