yolda kaldım, yoldan geldim, öğrenciyim, anneyim, babayım, evladım hasta, ben hastayım, muhtacım, dardayım aney falan bunları duyunca ben sinir oluyorum.
herkesin problemi var ama herkes böyle "dilenmiyor". dilenmek kelime olarak incelendiğinde bile aşırı rahatsız edici bir kelime. dilenenlerin %0.1 i kadarı belki ya muhtaç ya da değil. azıcık olduğunuz yerde durup dilencileri izleyip görün. sadece o parayı hacılayıp cebe indirme derdinde.

daha önce oğlum hasta diyen bir kadına verdim benim de çocuğum var gözümün önüne geldi. kadını başka günlerde de gördüm aynı slogan. kadını halen görüyorum 3-5 yıl geçti aynı slogan. iyileşmedi mi daha diye sordum yeni hasta olmuş gibi davranıyor. sordum soruşturdum aslı astarı yok.

şu otizmlilere para toplayan üniversite öğrencilerine bir bakın hepsi hippi gibi. bir de makbuz veriyorlar sözde. makbuz da bir tane offsetçi defteri. otizm üzerinden engel üzerinden duyar kasıyorlar. insanların duygularını sömürmeye yönelik hepsi. tam olarak bu yüzden asla sakin kalamıyorum. dilenci görünce kendimi tutamamaktan çok korkarım. kesin bir laf *******.

yardıma muhtaç olan insan bunu afişe etmez. milyonda birdir bu. onu da anlarsınız. gider bakarsınız. bir insan hayır işleyecekse, bağış yapacaksa ya da adı her neyse, sonuna kadar sorgulamalı. o yüzden eğer senaryoda din sömürüsü, sağlık sömürüsü, çocuk sömürüsü vb. varsa hiç yanaşmıyorum.

karnım aç diyeni oturtun bir yere yemeğini yesin. nakit çalışmayın. ekmek alacağım diyen birine ekmek alıp vereyim diye ısrar ettim kabul etmedi. hepsi mi tesadüf? gebersinler. açık ve net söylüyorum.