Herkes hayatindan memnun bir şey oldumu " çıkar telefonunu" "avmler hınca hınç dolu" diye söyleniyorlar. Sorsan cebinde beş kuruş parası yok adam başkalarının zenginliğini 80 milyonun zenginliğine mal ediyor. Ve işin kötü tarafı buna inanıp destekliyor.
Yani kendisini de zengin sanıyor bir bakıma. Akşam eşi/çocuğu bir şey istediği zaman "şükredin" demeye getiriyor ama akıl "ya bu insanların durumu iyi tamamda benim durumum niye kötü" diye akledemiyor
Psikolojide ne deniyor bu duruma bilemiyorum. Boş ver herkes hayatından memnun. Demek bizim insanımızda böyle seviyor.