Güney Kore Kuzeydeki halkçı yönetime karşı emperyalizm tarafından her açıdan destekleniyor hocam, tıpkı türkiyenin AKP'nin ilk 10 yılında desteklendiği gibi.
Ülke kaynakları ülkeye kalkırdırmaya yetmez sözüne kısmen katılıyorum, kapitalizmde sermaye ihracı ile başka coğrafyaları sömürmeden zenginlik artmaz. Bu da senin ayağına sıkman demek!
Dünya coğrafyasının da sınırları olduğuna göre, sömürü olduğu müddetçe birileri sömüren tarafta olacak, birileri de sömürülen tarafta olacak. Her ülke dışarıdan sermaye almadan gelişemeyecekse eğer, bu sermaye uzaydan gelmeyecek, başka ülkeden transfer edilecek. Yani mantığın külli yanlış.
Sosyalist ülkeler kendi insan kaynaklarını yetiştirir hocam, o konuda sıkıntın olmasın. Nitelikli işgücü, eğitimli emekçiler sosyalizme her zaman daha sıcak bakarlar. Bugün kapitalist Türkiyede sosyalizmi savunanların arasında nitelikli, eğitimli işgücü diyebileceğimiz mimar, mühendis, doktor, öğretmen vb eğitimli emekçilerin oranı ülke ortalamasının çok üstündedir.
Japonyada fazla çalışmaktan ötürü hayatını kaybeden emekçiler var. Japon sermaye sınıfı milyonlarca emekçiyi ölümüne çalıştırarak sömürüyor. O zenginliğin kaynağı milyonların alınterinin sömürülmesi.
Kapitalizm gibi, çalışanın açlık sınırında yaşamak zorunda olduğu bir sistemde bile insanlar çalışıyorsa eğer, sosyalizmde güle oynaya çalışır herkes. İnsan çalışmadan duramaz. Zaten düzgün bir eğitim politikasıyla son derece bilinçli yurttaşlar yetişir.
ABD refah elde edememiş demek yanlış, ABD milyonlarca vatandaşına refah sunamıyor, bir avuç kapitalist ise zevki sefa sürüyor demek daha doğru.
Öyle mi, Güney Kore'de 20-30 yılda kaç kat kalkındı, bunlar sosyalist miydi? Almanya savaştan sonra nasıl kalkındı?
Türkiye'nin kalkınma meselesine gelirsek, Türkiye cumhuriyet zamanlarında oldukça yoksul idi. Eğer bir ülke çok yoksul ise, o ülkedeki yatırımların gelir dönüşme hızı fazladır. Yani örneğin, 100 bin liralık bir yatırım, o dönem yılda 200-250 bin lira gelir üretebilirken, aynı yatırım şuanda atıyorum 50 bin lira ilave gelir yaratabiliyor. Ya da, Amerika'da örneğin 1 milyon dolar yatırım yapıp yılda 100 bin dolar kazanmak, iyi bir getiri olarak görülürken, Türkiye'de rezil bir getiridir.
Haliyle ekonomi büyüdükçe kalkındıkça, iç tasarruflar ülkeyi kalkındırmaya yetmez, tasarruf ithal etmek gerekir. Bunu da sadece yüksek faizle değil, Demokratik ve hukuk devletinin gereği olarak, borsa yatırımları, doğrudan yabancı yatırımlar ile yaparız.
Hadi diyelim ki, japonya gibi aşırı tasarruf eden bir ülkeyiz. Tasarruflarımız kalkınma için gerekli sermayeyi oluşturabiliyor. Hak ve özgürlükler sunmadan, herkese eşitlikçi bir yaklaşık ile insanları sosyalist ülkenizde nasıl tutacaksınız? Bütün zeki ve yetenekli, sermayeli insanlar kaçacak, geriye bir avuç dolu tek sermayesi emeği olan işçi sınıfı kalacak. Ülkenin asla bu şekilde gelişemeyeceği de bilinen bir gerçek. Mühendis olmadan, sadece işçiyle makine yapamazsınız.
Peki herkesin eşit olduğu bir düzende, ya da aralarında çok az ekonomik farkın olduğu bir düzende nasıl olacak da insanları çalışmaya üretmeye iteceksiniz, insanlık bu toplum bilincine erişecek kadar refah yaşamıyor. Zengin insanlar kendilerine para kazandırmayacağını bilse de bilimle uğraşırlar çünkü ekonomik olarak özgürdürler. Ancak ABD dahi bu kadar büyük bir refah elde edememiştir henüz.